Rowerem z Pucka: cztery trasy wokół zatoki i jedna w głąb lądu
Okolice Pucka są płaskie nad wodą i lekko pofalowane w głębi lądu. Do tego dochodzą wydzielone drogi rowerowe, którymi da się dojechać aż na koniec Półwyspu Helskiego.
Zanim ruszysz
Puck leży na trasie nadmorskiego szlaku rowerowego, oznaczanego jako R10 i będącego częścią europejskiej sieci EuroVelo. Nawierzchnia w okolicy to głównie asfalt i kostka, miejscami utwardzony szuter. Wystarczy zwykły rower trekkingowy lub miejski. Sprzęt można wypożyczyć w kilku punktach w mieście, także z fotelikiem lub przyczepką dla dziecka.
Jedna rzecz, o której warto pamiętać nad zatoką: wiatr. Najczęściej wieje z zachodu, więc jadąc na wschód, masz go w plecy, a wracasz pod wiatr. Dobrze uwzględnić to przy planowaniu sił.
Trasa pierwsza: do Swarzewa i Władysławowa
Dystans około dziesięciu kilometrów w jedną stronę. Droga rowerowa zaczyna się niedaleko portu i biegnie śladem dawnej linii kolejowej oraz brzegiem zatoki. Po lewej masz pola, po prawej wodę i widok na półwysep.
W Swarzewie warto zatrzymać się przy sanktuarium maryjnym oraz przy niewielkiej kapliczce ze studzienką, do której rybacy od stuleci pielgrzymują z całego wybrzeża. Dalej trasa prowadzi do Władysławowa, gdzie można wjechać na teren portu rybackiego albo dotrzeć na plażę otwartego morza. Całość jest płaska i bezpieczna dla dzieci.
Trasa druga: na Hel
Z Władysławowa wydzielona droga rowerowa ciągnie się przez cały Półwysep Helski, mijając Chałupy, Kuźnicę, Jastarnię i Juratę. Do samego Helu jest z Pucka około czterdziestu pięciu kilometrów. Trasa biegnie między szosą a zatoką, miejscami przez sosnowy las.
To wyprawa na cały dzień. Rozsądny wariant zakłada jazdę w jedną stronę i powrót pociągiem, który zabiera rowery. W sezonie liczba miejsc na jednoślady jest ograniczona, więc lepiej celować w mniej oblegane godziny. Po drodze warto zrobić postój w Kuźnicy, gdzie półwysep jest najwęższy, a z jednego miejsca widać niemal obie wody.
Trasa trzecia: aleją lipową do Rzucewa
Krótka wycieczka na południe, około siedmiu kilometrów w jedną stronę. Z Pucka wyjeżdża się w kierunku wsi Błądzikowo, a potem brzegiem lub polną drogą do Rzucewa. Ostatni odcinek prowadzi zabytkową aleją starych lip, którą miejscowa tradycja wiąże z królem Janem III Sobieskim.
Na miejscu czeka neogotycki pałac nad samą zatoką, mała plaża i Osada Łowców Fok. Dla wytrwałych jest przedłużenie do Osłonina, gdzie brzeg robi się dziki, a klif opada do wody porośniętej trzciną.
Trasa czwarta: w stronę Beki
Na południe od Osłonina leży rezerwat Beka, podmokłe łąki przy ujściu rzeki Redy. To ostoja ptaków wodnych i błotnych, szczególnie ciekawa wiosną i jesienią podczas przelotów. Do granicy rezerwatu dojeżdża się polnymi drogami, a dalej idzie pieszo po wyznaczonej ścieżce. Lornetka bardzo się przydaje. Po deszczach teren bywa grząski.
Trasa piąta: w głąb Kaszub
Kto ma dość płaskiego brzegu, może pojechać na zachód. Bocznymi drogami przez Połczyno i Darżlubie dociera się do Puszczy Darżlubskiej, dużego kompleksu leśnego z licznymi duktami. Na jej skraju leży Mechowo ze znanymi Grotami Mechowskimi. Pętla z Pucka ma około trzydziestu kilometrów i kilka wyraźnych podjazdów. Ruch samochodowy jest niewielki, ale wydzielonych dróg rowerowych tu brakuje.
Praktycznie
- Wodę i coś do jedzenia weź na każdą trasę poza pierwszą. Sklepy we wsiach bywają zamknięte w niedziele.
- Na półwyspie w lipcu i sierpniu droga rowerowa jest zatłoczona. Najlepiej jechać rano.
- Oświetlenie i dzwonek są obowiązkowe, a po zmroku na polnych odcinkach naprawdę potrzebne.
- Mapę tras znajdziesz w punkcie informacji turystycznej przy rynku.
- Po burzy na odcinkach szutrowych zostają kałuże, błotniki oszczędzą ubranie.
Najlepsza pora
Maj, czerwiec i wrzesień. Jest ciepło, sucho i nie trzeba wymijać setek spacerowiczów. W maju kwitnie rzepak, więc pola nad zatoką są żółte po horyzont, a we wrześniu światło jest niskie i woda ma kolor stali. W obu przypadkach zdjęcia robią się same.