Molo w Sopocie i plaża: co warto wiedzieć, zanim staniesz w kolejce

Pół kilometra nad wodą

Sopockie molo ma 511 metrów długości, z czego około 450 metrów wychodzi w głąb Zatoki Gdańskiej. Pierwszy pomost powstał tu w latach dwudziestych XIX wieku i był krótką kładką przy zakładzie kąpielowym. Obecny kształt molo zyskało niemal sto lat później. Dziś składa się z części lądowej, czyli Skweru Kuracyjnego z fontanną i muszlą koncertową, oraz z drewnianego pokładu zakończonego głowicą.

Przy końcu molo znajduje się marina jachtowa. Dzięki niej spacer ma dodatkową atrakcję: można oglądać z bliska cumujące jednostki i manewry w basenie portowym.

Bilety i godziny

Od wiosny do wczesnej jesieni wejście na część drewnianą jest płatne w ciągu dnia. Poza sezonem i późnym wieczorem zwykle wchodzi się bez biletu. Zasady i ceny zmieniają się co roku, dlatego aktualny cennik warto sprawdzić na stronie zarządcy przed przyjazdem. Kasy stoją przy wejściu od strony skweru, a bilet można kupić także w automacie.

Kiedy przyjść

Najlepsza pora to wczesny ranek. Słońce wschodzi nad Zatoką, pokład jest pusty, a jedynymi towarzyszami są wędkarze i biegacze. Druga dobra chwila przypada na godzinę przed zachodem. Światło robi się złote, a klif w Orłowie po lewej stronie nabiera ciepłego koloru.

W południe w lipcu i sierpniu molo jest zatłoczone, deski nagrzane, a zdjęcie bez obcych ludzi w kadrze graniczy z cudem. Jeżeli nie masz innego wyboru, przejdź od razu na głowicę, gdzie tłum się rozprasza.

Co widać z końca

Przy dobrej widoczności z głowicy zobaczysz trzy rzeczy. Na północy klif w Gdyni Orłowie i zabudowę Gdyni. Na południu dźwigi portu w Gdańsku. A na wprost, na horyzoncie, cienką kreskę Półwyspu Helskiego. Po zmroku dochodzą do tego światła statków stojących na redzie.

Odwróć się też w stronę lądu. Z tej perspektywy najlepiej widać Grand Hotel, dawny Zakład Balneologiczny z wieżą i wzgórza Górnego Sopotu.

Plaża po obu stronach

Molo dzieli sopocką plażę na dwie części, które różnią się charakterem.

Na północ, w stronę Gdyni, ciągnie się plaża przy Parku Północnym. Jest tu spokojniej, wydmy są wyższe, a zaplecze stanowią drzewa zamiast zabudowy. Rodziny z dziećmi i osoby szukające ciszy idą właśnie w tę stronę.

Na południe leży plaża bardziej rozrywkowa, z klubami, leżakami do wynajęcia i boiskami. Dalej, w okolicach przystani rybackiej, znów robi się luźniej, a na piasku stoją kolorowe łodzie.

Piasek w Sopocie jest drobny i jasny, a dno opada łagodnie. Kąpieliska strzeżone działają latem po obu stronach molo.

Blisko molo, a często pomijane

• Latarnia morska przy Zakładzie Balneologicznym. Niewysoka, ale z tarasu widać całe molo z góry.
• Grzybek inhalacyjny na placu Zdrojowym, z którego rozpylana jest sopocka solanka. Wstęp wolny.
• Pijalnia w Domu Zdrojowym, gdzie można spróbować solanki ze źródła świętego Wojciecha. Smak jest mocno słony.
• Krzywy Domek przy Monciaku, kilka minut spacerem w górę deptaka.

Kilka uwag na koniec

Na molo nie wjedziesz rowerem ani hulajnogą. Psy co do zasady nie są wpuszczane na część drewnianą. Przy silnym wietrze głowica bywa zamykana ze względów bezpieczeństwa. A jeśli planujesz rejs statkiem na Hel, przystań białej floty znajduje się właśnie tutaj, przy bocznym pomoście. W sezonie bilety na popularne godziny dobrze jest kupić dzień wcześniej.

Zimą molo ma zupełnie inny urok. Przy mrozie Zatoka potrafi zamarznąć przy brzegu, na barierkach osiada szron, a spacer do głowicy wymaga porządnej czapki. Kto raz zobaczył to miejsce w styczniowy poranek, zwykle wraca poza sezonem.