Stare Miasto i port w Pucku: spacer po mieście zaślubin z morzem
Puck da się obejść w dwie godziny. Lepiej jednak dać mu cały dzień, bo to jedno z niewielu miejsc na wybrzeżu, gdzie historia nie została przykryta parawanami.
Rynek, czyli plac Wolności
Sercem miasta jest prostokątny rynek otoczony niskimi kamieniczkami. Większość pochodzi z XIX wieku, kilka ma starszy rodowód. Pośrodku stoi neogotycki ratusz z czerwonej cegły. Układ ulic zachował się od średniowiecza, kiedy Puck otrzymał prawa miejskie, a było to w połowie XIV stulecia.
Na rynku mieszczą się kawiarnie, lodziarnie i kilka restauracji. W sezonie rozstawia się tu scenę i stragany z rękodziełem. Warto poszukać wyrobów z kaszubskim haftem, bo Puck leży w północnej części Kaszub i lokalna tradycja jest tu żywa.
Fara świętych Piotra i Pawła
Nad dachami góruje masywna bryła gotyckiego kościoła. Zbudowano go z cegły na wzniesieniu tuż nad zatoką, dlatego wieża przez stulecia służyła żeglarzom za znak nawigacyjny. Wewnątrz zwracają uwagę barokowe ołtarze oraz kaplica rodu Wejherów, założycieli pobliskiego Wejherowa.
Z kościołem związany jest najważniejszy lokalny zwyczaj. Pod koniec czerwca, w dniu patronów, odbywa się morska pielgrzymka rybaków. Udekorowane łodzie i kutry płyną przez zatokę z miejscowości Półwyspu Helskiego do puckiego portu, a mszę odprawia się nad wodą.
Dziesiąty lutego 1920
W Pucku miało miejsce wydarzenie, o którym uczą się wszyscy w szkole. Dziesiątego lutego 1920 roku generał Józef Haller dokonał tu symbolicznych zaślubin Polski z morzem, wrzucając do zatoki platynowy pierścień. Przez kilka kolejnych lat Puck był jedynym portem odrodzonego państwa i bazą jego niewielkiej floty oraz lotnictwa morskiego.
W porcie stoi pamiątkowy słupek zaślubinowy oraz pomnik generała. Co roku w rocznicę odbywają się uroczystości z udziałem wojska i inscenizacją historyczną. Mimo zimowej pory przyjeżdża na nie sporo gości.
Port i molo
Pucki port jest mały i czynny. Cumują w nim kutry, łodzie rybackie i jachty. Rano przy nabrzeżu można kupić rybę, a obok działają smażalnie. Tuż przy porcie zaczyna się drewniane molo, wychodzące w zatokę na ponad sto metrów. Z jego końca widać linię Półwyspu Helskiego i żagle desek w okolicach Chałup.
Na wschód od portu znajduje się marina oraz ośrodek sportów wodnych, w którym trenują żeglarze regatowi. Puck od lat organizuje regaty różnej rangi, więc w sezonie na wodzie zawsze coś się dzieje.
Muzeum Ziemi Puckiej
Zbiory muzeum rozmieszczono w kilku budynkach. Najciekawszy to dawny szpitalik z XVIII wieku, niewielki ceglany dom z ekspozycją o historii miasta. W kamienicy przy rynku urządzono wystawę mieszczańskich wnętrz i warsztatów rzemieślniczych. Bilety są niedrogie, a zwiedzanie całości zajmuje około półtorej godziny.
Bulwar i zielona plaża
Od portu na zachód prowadzi nadbrzeżna promenada. Najpierw mija się miejską plażę z piaskiem i kąpieliskiem, potem ścieżka biegnie wzdłuż klifowego brzegu porośniętego drzewami. Po drodze są ławki i punkty widokowe. Dalej zaczyna się tak zwana zielona plaża, trawiasty brzeg lubiany przez windsurferów, którzy rozkładają tu sprzęt.
Plan na jeden dzień
- Rano port i zakup ryby albo kawa z widokiem na kutry.
- Przed południem fara i rynek.
- W południe muzeum, zwłaszcza gdy słońce grzeje za mocno.
- Po południu plaża lub spacer bulwarem.
- Wieczorem molo. Zachód słońca nad zatoką ogląda się stąd z półwyspem na horyzoncie.
W okolicy
Jeśli zostaje ci drugi dzień, wybierz się do Rzucewa. To kilka kilometrów na południe, przez słynną aleję lipową, którą według tradycji kazał posadzić król Jan III Sobieski. W Rzucewie stoi neogotycki pałac, a obok znajduje się park kulturowy Osada Łowców Fok z rekonstrukcjami chat z epoki kamienia.
W przeciwną stronę, w Swarzewie, warto zobaczyć sanktuarium Matki Bożej Królowej Polskiego Morza. Oba miejsca łączy z Puckiem droga rowerowa biegnąca brzegiem zatoki.