Z Rewy do Mechelinek: spacer przez łąki, na których rządzą ptaki

Trasa w skrócie

Odległość z Rewy do Mechelinek wynosi około czterech kilometrów brzegiem. Można ją pokonać pieszo w godzinę lub rowerem w kwadrans, korzystając z drogi biegnącej nieco dalej od wody. Teren jest płaski. Wariant plażowy wymaga butów odpornych na piasek i wilgoć, bo miejscami idzie się po mokrym brzegu.

Początek trasy znajduje się przy wschodniej plaży w Rewie, obok przystani rybackiej. Stąd kierujesz się na południe, mając zatokę po lewej ręce.

Rezerwat Mechelińskie Łąki

Mniej więcej w połowie drogi brzeg staje się dziki. To teren rezerwatu chroniącego nadmorskie łąki, trzcinowiska i wydmy. Miejsce jest ważne przede wszystkim dla ptaków. Gniazdują tu między innymi czajki, skowronki i sieweczki, a w trzcinach kryją się wąsatki i trzciniaki. W okresach wędrówek zatrzymują się stada biegusów, gęsi i kaczek.

Na wydmie rośnie mikołajek nadmorski, kolczasta roślina o niebieskawych liściach, objęta ścisłą ochroną. Latem kwitnie na kolor stalowoniebieski i łatwo go rozpoznać.

Przez rezerwat prowadzi wyznaczona ścieżka. W sezonie lęgowym, wiosną i wczesnym latem, część plaży bywa ogrodzona, by chronić gniazda zakładane wprost na piasku. Ogrodzeń nie należy przekraczać, a psy muszą iść na smyczy. Jaja sieweczki wyglądają jak kamyki i bardzo łatwo je rozdeptać.

Widoki po drodze

Brzeg jest tu niski, więc horyzont pozostaje szeroko otwarty. Po lewej ciągnie się zatoka z sylwetkami statków. Przed sobą masz klif w Mechelinkach i dalej zabudowę Gdyni z dźwigami portu. Za plecami zostaje Rewa z krzyżem na cyplu. W pogodny dzień na wschodzie widać cienką linię Helu.

Rano światło pada od strony wody i wszystko ma srebrny odcień. Po południu słońce przesuwa się nad ląd, a trzciny nabierają złotego koloru. Fotografowie przyrody przyjeżdżają tu o świcie z długimi obiektywami.

Mechelinki

Wieś jest jeszcze mniejsza od Rewy. Powstała jako osada rybacka i rybołówstwo wciąż jest tu obecne. Przy brzegu znajduje się przystań z łodziami wyciągniętymi na piasek, wiatami na sieci i miejscem, gdzie rano sprzedaje się połów.

Główną atrakcją jest molo oddane do użytku w 2014 roku. Ma około 180 metrów długości, drewniany pokład i oświetlenie. Wstęp jest bezpłatny. Z końca pomostu dobrze widać klifowy brzeg ciągnący się w stronę Gdyni oraz ruch statków w zatoce.

Przy przystani działa kilka smażalni i kawiarni. W sezonie można tu zjeść świeżą flądrę, śledzia lub sandacza, zależnie od tego, co akurat weszło w sieci.

Dalej na południe

Za Mechelinkami brzeg się podnosi. Zaczyna się klif, którym można dojść plażą w kierunku Babich Dołów, północnej dzielnicy Gdyni. To kolejne trzy kilometry dzikiego wybrzeża. Na końcu z wody wyłaniają się ruiny dawnej torpedowni. Przejście pod klifem jest możliwe przy niskim stanie wody, przy wysokim plaża miejscami znika.

Powrót

Wrócić można tą samą drogą albo wariantem lądowym, przez pola i wieś Pierwoszyno. Trzecia możliwość to autobus, który łączy Mechelinki z Rewą i Gdynią. Rozkład warto sprawdzić wcześniej, bo poza sezonem kursów jest niewiele.

Co zabrać

• Lornetkę. Bez niej połowa atrakcji rezerwatu pozostaje kropkami na horyzoncie.
• Wodę, bo między wsiami nie ma żadnego punktu gastronomicznego.
• Wiatrówkę. Nad zatoką wieje prawie zawsze.
• Środek na komary, jeśli wybierasz się latem o zmierzchu. Podmokłe łąki mają swoje prawa.
• Worek na śmieci. W rezerwacie nie ma koszy.

Dla kogo ta trasa

Dla rodzin z dziećmi w wieku szkolnym, dla miłośników ptaków i dla każdego, kto chce przez godzinę iść brzegiem i nie minąć po drodze ani jednego parawanu. Wiosną i jesienią jest tu najciekawiej przyrodniczo. Latem najprzyjemniej rano, zanim słońce stanie wysoko, bo na całym odcinku nie ma skrawka cienia.