Cypel Rewski: kilkaset metrów piasku pośrodku wody

Czym jest Szperk

Cypel Rewski, przez Kaszubów nazywany Szperkiem, to wąska piaszczysta kosa wysunięta w morze w kierunku północno-wschodnim. Jej długość zmienia się wraz z poziomem wody i pracą prądów. Zwykle nad powierzchnię wystaje odcinek mierzący od kilkuset metrów do blisko kilometra.

Cypel jest początkiem znacznie większej formy. Pod wodą ciągnie się od niego piaszczysta mielizna zwana Rybitwią Mielizną albo Mewią Rewą, która biegnie przez całą szerokość akwenu aż do Kuźnicy na Półwyspie Helskim. To ona oddziela płytką Zatokę Pucką wewnętrzną od głębszej części zewnętrznej.

Jak powstał

Kosę usypały prądy morskie, które niosą piasek wzdłuż brzegu i odkładają go w miejscu, gdzie spotykają się dwa kierunki ruchu wody. Proces trwa nadal. Po każdym sztormie cypel wygląda trochę inaczej: bywa dłuższy, krótszy, wygięty w lewo albo przecięty płytką przerwą. Zdjęcia robione rok po roku z tego samego miejsca nigdy nie są identyczne.

Spacer na koniec

Wyprawa zaczyna się przy alei Zasłużonych Ludzi Morza. To krótki deptak z pamiątkowymi tablicami poświęconymi kapitanom, admirałom i ludziom związanym z polską gospodarką morską. Na końcu alei stoi wysoki krzyż morski, punkt orientacyjny widoczny z daleka.

Za krzyżem zaczyna się sam cypel. Idzie się po piasku i drobnych kamieniach, mając wodę po obu stronach. Po lewej zatoka jest płytka i zwykle spokojna, po prawej nieco głębsza i bardziej pofalowana. Różnicę widać gołym okiem, zwłaszcza przy wietrze.

Im dalej, tym węziej. Na samym końcu stoi się na skrawku lądu o szerokości kilku kroków, a fale z dwóch kierunków spotykają się tuż przed stopami. W pogodny dzień widać stąd zabudowę Gdyni, Półwysep Helski i statki na redzie.

Najlepsza pora

Zdecydowanie wschód lub zachód słońca. Cypel jest wysunięty na tyle, że oba zjawiska ogląda się znad wody. Rano bywa pusty. Wieczorem przychodzą spacerowicze i fotografowie, a latawce kitesurferów dodają krajobrazowi kolorów.

Poza sezonem Szperk zmienia charakter. Jesienią odpoczywają na nim stada ptaków: mewy, rybitwy, kormorany, a podczas przelotów także siewkowe. Zimą przy mrozie brzegi obrastają lodem, a przy silnym wietrze fale przelewają się przez najniższe fragmenty kosy.

Marsz Śledzia

Raz w roku, zwykle w sierpniu, odbywa się wydarzenie, które rozsławiło Rewę. Uczestnicy Marszu Śledzia przechodzą pieszo przez zatokę, z Kuźnicy na półwyspie do Rewy, idąc po podwodnej mieliźnie. Trasa liczy kilkanaście kilometrów. Przez większość drogi woda sięga do pasa lub do kolan, ale w jednym miejscu przecina ją głębszy tor wodny, który trzeba przepłynąć.

To zorganizowana impreza z asekuracją ratowników i łodzi, z ograniczoną liczbą miejsc. Samodzielne próby przejścia są niebezpieczne i służby odradzają je stanowczo: głębokości się zmieniają, a wiatr potrafi w kwadrans podnieść poziom wody.

Zasady, o których warto pamiętać

• Nie wchodź na cypel podczas sztormu. Fala może odciąć drogę powrotną.
• Kąpiel przy samym końcu jest ryzykowna ze względu na prądy. Bezpieczniej pływać przy wyznaczonych kąpieliskach.
• Nie płosz ptaków odpoczywających na piasku, szczególnie wiosną i jesienią.
• Psy prowadź na smyczy.
• Latem uważaj na linki latawców. Kitesurferzy startują w pobliżu i potrzebują miejsca.

Dwie plaże przy cyplu

Szperk dzieli brzeg Rewy na dwie plaże. Ta po stronie Zatoki Puckiej jest bardzo płytka, z ciepłą wodą, ulubiona przez rodziny i szkoły kitesurfingu. Druga, zwrócona na wschód, ma nieco głębszą wodę i przystań z łodziami rybackimi. Między jedną a drugą przechodzi się w dwie minuty, więc łatwo wybrać tę, która akurat jest osłonięta od wiatru.

Cypel nie wymaga biletu, przewodnika ani specjalnej kondycji. Wystarczą buty, które mogą się zamoczyć, i pół godziny wolnego czasu.